Over Viv Hermans: Een Reis van Veerkracht naar Verfijning
Het leven van de Antwerpse kunstenares Viv Hermans (1951) wordt gekenmerkt door een bewonderenswaardige veerkracht. Hoewel ze op jonge leeftijd werd getroffen door polio, weigerde ze haar ambities te laten inperken. Na een succesvolle internationale carrière in de zakenwereld besloot ze in 2016 het roer volledig om te gooien. Ze gaf gehoor aan een diepgewortelde passie voor kunst en startte een uitgebreide studie in kunstgeschiedenis en -filosofie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Meesterschap in Traditie
Hoewel Viv nooit eerder had geschilderd, vond ze haar roeping in het fijnschilderen. Onder de vleugels van mentor Firmin Janssens maakte ze zich de ambachtelijke olieverftechnieken van de oude Vlaamse en Nederlandse meesters eigen. Met engelengeduld en toewijding leerde ze de kunst van het kijken: naar eerlijkheid, resonantie en de onzichtbare draad tussen beeld en emotie. Deze klassieke scholing komt vandaag de dag tot uiting in haar uiterst verfijnde penseelvoering.
De Kracht van Traagheid
Voor Viv is kunst een noodzakelijke tegenhanger van onze gefragmenteerde, haastige wereld. Het werken met olieverf dwingt tot vertraging; het medium ademt mee met de kunstenaar. Laag voor laag bouwt ze haar beelden in stilte op, een proces dat vraagt om aanwezigheid, observatie en vertrouwen. Haar inspiratiebronnen zijn divers: een vluchtige blik, een fragment van een herinnering, of de betoverende tegenstrijdigheden van het dagelijks leven.
Een Uitnodiging aan de Toeschouwer
Haar oeuvre weerspiegelt een innerlijk optimisme en een onstuitbare drang naar bewegingsvrijheid. Muziek, dans en menselijke harmonie vormen de kern van haar persoonlijke leefwereld en vloeien moeiteloos over op het doek.
Viv nodigt de toeschouwer uit om de drang naar analyse los te laten:
“Zoek geen zware symboliek achter mijn werk. Gewoon kijken, de schoonheid toelaten en voelen is de essentie.”
Haar schilderijen zijn bedoeld als een rustpunt—een kleine schuilplaats tegen de ruis van de wereld. Wanneer een werk tegen u spreekt, u verstilt of iets persoonlijks wakker maakt, dan pas is het schilderij in zijn opzet geslaagd.