Monique Peters

Monique Peters maakt objecten van keramiek en porselein. Daarbij raakt ze de dunne scheidingslijn tussen design en kunst. De combinatie van stoer en fragiel, stevig en kwetsbaar, gekleurd en kleurloos/wit, dik en dun of gesloten en open, laten alles zien over hoe zij zelf in elkaar steekt en waar zij zelf mee bezig is in het leven. 

Haar eerste lijn is  stoer maar zeer verfijnd, organisch gevormd serviesgoed in zacht groen-grijze tinten glazuur,alles met elkaar combineerbaar.

Een tweede lijn zijn Monique Peters ‘steltenloperhuisjes’, al dan niet op fragiele of stevige pootjes van plantaardig materiaal.

Tot slot stelt Monique Peters haar derde lijn tentoon:  de porseleinen verzamelingen/objecten, bijeengebracht in verdiepte lijsten.

Monique Peters (1960):
“Het mooie is dat ik altijd mezelf in mijn werk zie, het is mijn vertaling van wat er in mij resoneert. Zelfs als dat niet de bedoeling is, zie ik dat het werk toont wat er met mij gebeurt of wat me bezighoudt. 
Het is een niet te voorkomen gevolg, zoals het ook een, in alle opzichten, niet te voorkomen uitdrukking is van mijzelf. Het heeft alles te maken met trouw aan mezelf, mijn ideeën en het materiaal. Je zou kunnen zeggen dat het voor mij bijna onontbeerlijk is op deze manier te creëren”.